วันพุธที่ 7 พ.ย. 2550

สวัสดี ชาวไดฯ ทุกคนเลยค่ะ

คิดถึงกันบ้างไหมเนี่ย..แก้มกลับมาแล้วค่ะ

แต่ว่า ยุ่งๆกะการเคลียร์งาน เลยยังไม่ว่างมาอัพ

ตอนนี้ก็เริ่มทยอยจะอัพไดฯให้อ่านกันแล้ว

รับรองว่า ยาวจนอ่านกันไม่ไหว

อ่านกันไม่ทันแน่นอน แก้มจะอัพไล่ย้อนหลัง

ให้ทันวันที่ปัจจุบันเลย .. อ่านกันให้ทันน้า

ใครขี้เกียจ ก็ดูรูปเอาบรรยาศไปก่อนนะคะ

ก่อนอื่นขออัพไดฯ ย้อนหลังไปวันพุธ

ก่อนแก้มออกเดินทางก่อนนะคะ

มื้อกลางวันเดินไปกินเจียงลูกชิ้นปลา

ที่ซีคอนคนเดียวค่ะ

ก๋วยเตี๋ยวกะน้ำหวาน

ราคา 2 อย่าง 85 บาท เหอๆแพงโคตร

ตกเย็น จี มารับที่ดุสิต

ขึ้นรถได้ก็ขอกอดทันที..คิดถึง

แล้ว จี ก็พาไปกินข้าวต้มปลา 101

แก้มอยากไปบ้าน จี ไม่ยอมพาไป

จี บอกว่า พรุ่งนี้แก้มต้องเดินทาง กลับดึกไม่ได้

ต้องรีบกลับไปพักผ่อน

เราไปกินข้าวต้มปลากันจนคนขายจำหน้าได้แล้ว

ไปถึง เค้าก็ถามว่า วันนี้ทานอะไรดี

จี สั่งข้าวต้มปลา แก้มสั่งมาม่าต้มยำรวมมิตรปลาเก๋า

แล้ว จี ก็นั่งเขียน ข้อความให้แก้ม

“ ไอ้ตัวใหญ่ วันนี้สั่งอะไรซะยาวเลย หึ๊..หึ่..ฮื้อ ! (ไอ)

“มาม่าต้มยำปลาเก๋าน้ำข้น ” สงสัยพ่อครัวจะงงแน่ๆเลย หม่ำให้หมดนะ

แล้วก็จะได้ทานยา นอนอีกหนึ่งตื่น พรุ่งนี้ก็หายแล้วนะ

แก้ม..แก้มจ๋า พรุ่งนี้ตัวเองไม่ไปได้ม๊า

เค้าไม่ได้เห็นตัวเองตั้งสามวันแหนะ

ตัวเองก็บอกว่า แป๊ปเดียวเอง แค่สามวัน

แก้มรู้มั๊ย แค่สามวันของตัวเอง

มันตั้งสามวันสำหรับเค้าเชียวนะ ”

วันพฤหัสบดีที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550

ตี 3 กว่าๆ จีก็โทรมาปลุกแล้ว

จี เจ็บหัวใจอยู่ แก้มบอกแล้วว่าให้นอน

ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวแก้มตื่นเอง

แต่ จี ก็ยังคงโทรมาหาแก้มอยู่ดี

แก้มตื่นแล้วหละ พ่อมาเรียกตอนตี 3

ทำไมใครๆก็เห่อกันจัง..ยังไม่ได้เวลาเลย

สรุปว่า..ออกมาจากบ้าน ถึงที่หมายยังไม่ ตี 4

แต่มีคนเห่อกว่า เจ้ามล เจ้ามด มานั่งรออยู่แล้ว

ฟ้ายังไม่สว่างเลย แต่เพราะเป็นป้ายดอนเมือง

คนก็เลยเยอะ ไม่น่ากลัว สองสาวดูเฮฮามาก

เราก็เลยถ่ายรูปเอาบรรยากาศเช้ามืดก่อนไป

กันซะหน่อย แชะ แชะ

 ไม่นานเจ้เหมียวก็มา..รอกันอีกไม่เท่าไหร่

รถตู้ที่บรรทุกคนจากรังสิตก็มารับ

ประจำที่ได้ไม่นาน..แซวกันสักพัก

ก็ทยอยเข้าสู่โหมดเงียบ ซ่อนตาดำ

แก้มโทรคุยกับ จี เป็นพักๆ จีพูดแต่คิดถึง

จนมาถึงตราด..ก็มายังจุดที่นัดไว้

เพื่อรอเจ้าหน้าที่พาไปขึ้นเรือ..ไปถึงท่า

ก็เห็นเรือสปีดโบร์ท.. 2 ลำ จอดรออยู่แล้ว

ขนของ ขนคนขึ้นเรือเสร็จก็ออกเดินทาง

ไม่น่าเชื่อ..เรือจะกระแทกได้เยี่ยมมาก

แถมพี่คนขับบอกว่า..อีกสัก 2 ชั่วโมง

เราจะไปถึงที่หมายกัน..มีคนบอกว่า

พี่ครับ..จอดป้ายหน้าด้วย เหอๆ

เริ่มเมาเรือกันแล้ว..แก้มเองก็เช่นกัน

เริ่มย้ายที่นั่งจากด้านหลังเรือ มานั่งหน้ากะเหมียว

สรุปว่า.. 2 ชั่วโมงเราก็มาถึงเกาะกูด

และนี่คือ โฉมหน้า อนาเลย์ รีสอร์ท

บรรยากาศดี..ทะเลสีสวย ห้องพักแก้ม เหมียว

เบอร์ 6 ติดทะเลเลย..ชอบมากๆเลย

คิดถึง จี อยากให้มาด้วย..แต่ก็นะ..แห้ว

งานนี้ จี ถูกลดบทบาท แก้มคงพูดถึง

ทริปเกาะกูดมากเป็นพิเศษ ก็จีไม่อยู่ด้วยนี่นา

ไปถึงก็มีบริการ welcome drink เป็นน้ำมะพร้าว

แล้วก็มีอาหารมื้อกลางวันตามนี้ค่ะ

อยากบอกว่า ทริปนี้เศร้ามากๆสาวๆที่มาทะเล

มีประจำเดือนกันเกือบทุกคน

น่าแปลกนะคะ..สำหรับสาวๆลองสังเกตุ

กันให้ดีๆ ถ้าเราได้ทำงานหรือใกล้ชิดกับสาวๆด้วยกัน

เรามักจะมีประจำเดือนมาใกล้ๆกัน น่าแปลก

แต่แก้มก็ไม่สามารถอธิบายเป็นหลักการได้

แต่มันเป็นไปแล้วจริงๆ ไม่เชื่อลองดูก็ได้นะคะ

แต่ย้ำว่าใกล้ชิดนะคะ อาจจะเป็นแม่เรา

หรือเพื่อนร่วมงานที่เจอกันบ่อยๆ คลุกคลีอยู่ด้วยกัน

ใครสามารถหาคำตอบให้ได้ไหมคะ ว่ามันเป็นเพราะอะไร

มาถึงเข้าที่พัก..แล้วก็ได้เวลาออกเดินทาง

สู่น้ำตกคลองเจ้า..ซึ่งมีประวัติศาสตร์เล็กๆน้อยๆ

ที่นำมาฝากกันด้วย..คนสมัยก่อนเค้าเรียกพระมหากษัตริย์

ว่าเจ้า..ตอนที่รัชกาลที่ 6 ทรงเสด็จมา..ชาวบ้านเค้าจะพูดกันว่า

น้ำตกที่เจ้าเค้ามา..และอีกประการหนึ่งคือ น้ำตกนี้เป็นต้นน้ำ

ที่ชาวบ้านเค้าใช้กัน..เค้าก็เลยเรียกว่า น้ำตกคลองเจ้า

ซึ่งมีเรื่องน่าแปลกอยู่เล็กน้อย..ก่อนจะไปน้ำตก

ผู้ดูแลรีสอร์ทได้เล่าให้ฟังว่า..มีหินอยู่ก้อนหนึ่ง

ที่ร.6 ทรงสลักลายพระหัตถ์ไว้..

ออกเดินทางโดยเรือ..ไปไม่ไกลนัก

เจ้าของ อนาเลย์ รีสอร์ทเป็นคนเดียวกับ คลองเจ้ารีสอร์ท

เรือสปีดโบร์ทลำเดิม คนขับคนเดิม

พาเราลงเรือจากทะเล เข้าสู่น้ำกร่อยและเข้าสู่คลอง

เพื่อลงเดินเท้าไปน้ำตก .. ไม่ไกลนักประมาณ 800 เมตร

ตอนที่เดินทางไปถึง แก้มก็ไปยืนอยู่หน้าก้อนหินก้อนนึง

ใครเดินมาก็มาสะดุดก้อนหินตรงนี้

จนเจ้าหน้าที่เค้า ชี้ให้ดูว่า ก้อนหินตรงนี้ไง

ที่ ร.6 ทรงสลักไว้..เราเลยร้องอ๋อกัน

หันไปยกมือไหว้..ก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันบังเอิญหรือเปล่า

แต่ก็เป็นเรื่องแปลกอีกเรื่องหนึ่ง

แก้ม..ก็ต้องนั่งดูเค้าเล่นน้ำกัน

ลงไปเล่นกะเค้าไม่ได้..เศร้า

แต่เค้าก็สนุกสนานกันดี มีโหนเถาวัลย์กันด้วยน้า

งานนี้ได้แต่นั่งมองตาละห้อย เหอๆ

แต่ไม่เป็นไรค่ะ โทรคุยกะ จี ฟังจีบอกคิดถึงแทน

จี เอาแต่พูดว่า คิดถึง แก้มกลับมาเร็วๆนะ

เหลืออีกตั้ง 2 วันแหนะกว่าจะได้เจอ

อยากกอด..เมื่อไหร่จะกลับมาสักที

ดีแล้ว..แก้มไม่อยู่จะได้คิดถึงกันมากๆ อิอิ

กลับออกมาจากน้ำตก

ก็มุ่งหน้าสู่รีสอร์ท เพื่อพักผ่อนตามอัธยาศัย

กลับมาถึงก็จับกลุ่มใครกลุ่มมัน

สาวๆมักจะไปถ่ายรูปเล่น แต่หนุ่มๆก็เตะบอลกัน

ส่วนแก้มเข้าห้องโทรคุยกะ จี แล้วก็นอนๆๆๆๆ

ใครเค้าทำอะไรแก้มก็ไม่ไปร่วม เหอๆ

โลกส่วนตัวสูง..นอนกะคุยโทรศัพท์

แล้วก็เดินเล่นคนเดียว ถ่ายรูปมาฝาก

น้องๆก็ไปเล่นน้ำ พายเรือ กันสนุกสนาน

มีเรือคว่ำได้แผลกันมาด้วย..เพราะหินมันลื่นและมีหอย

บาดมือ บาดเท้าได้เลือดกันมาเป็นที่ระลึก

จนเย็น ตื่นมาปวดหัวมากเลยโทรไปโวย จี

จี คงงง เกี่ยวอะไรกะตูฟะ นอนเองแท้ๆ

ตื่นมาก็ไปเดินเล่น แก้มก็ไปเดินเล่นคนเดียว

ถ่ายรูป นั่งเล่นริมทะเล สบายใจดี เหงาบ้างเหมือนกัน

แล้วก็ได้เวลากินข้าว

มื้อนี้ นั่งไม่เต็ม..เค้าไม่เสิร์ฟ เลยต้องเรียกคนเข้าโต๊ะ

พอเต็มก็ได้ทานอาหาร..แบบไม่อั้น

แก้มเป็นเซียนแกะปู..อิอิ กินมาแต่เล็กแต่น้อย

สบายใจเฉิบแกะเอง กินเอง..หร่อยเหาะไปเลย

สาวๆที่แกะไม่เป็นก็ต้องร้องขอค.ช่วยเหลือ

แต่แก้มว่าให้คนอื่นแกะมันไม่อร่อยเท่าอะ

กินเสร็จก็มีกิจกรรมร้องเพลง

แก้มนั่งได้ไม่นาน รู้สึกปวดหัว

ก็เลยนั่งฟังเพลงสักพักแล้วก็เข้าห้องเลย

ไปถึงก็โทรหา จี คุยกันเสร็จแก้มก็นอนหลับครอกฟี้

จี โทรมา ร้องบอกว่า เจ็บหัวใจ

แก้มตกใจ เป็นห่วงจี มาก

แต่ทำอะไรไม่ได้ ได้แต่บอก จี ไปว่า แก้มอยู่ตรงนี้นะ

จี ค่อยๆหายใจนะ อย่าเกร็ง ไม่เป็นไรนะคนดี

ได้แต่พูดปลอบ จี แก้มร้อนใจมาก

อยากไปอยู่ข้างๆ จี จับมือ จีไว้ แต่ก็ทำไม่ได้

สักพัก จี บอกว่า ดีขึ้น แก้มก็เลยวางหู

ให้ จี นอนหลับพักผ่อน

ตื่นมาอีกที เพราะฝันร้าย  ผงะ ถอยหลัง

หลบมีดโจรในค.ฝัน เกือบตกเตียงแหนะ

คืนนี้เราอยู่ไกลกันเหลือเกินนะ จี

แต่อีกไม่นานเดี๋ยวเราก็ต้องไกลกัน

มันจะนานกว่านี้มากนัก..วันนั้นแก้มจะคิดถึง จี แค่ไหนนะ

ภาค 2 - 3 และทริปขึ้นเหนือกับ จี

รอไปก่อนนะคะ งานยุ่งมากๆค่ะ

ไว้ว่างๆจะแวะไปหานะคะ ตอนนี้ขอติดไว้ก่อนค่ะ