ไดอารี่จ๋า..อย่าเพิ่งน้อยใจ

แก้มงานเยอะจริงๆ เลยไม่ได้มาอัพไดฯทุกวัน

เหมือนเช่นที่เคยทำ ดังนั้นวันนี้

ขออัพไดฯย้อนหลังแต่รวบยอดไว้ในหน้าเดียวเลยละกัน

ไว้ค่อยอีดิทไดฯ ลงตามวันจริงอีกที

เพราะเดี๋ยวผู้อ่านจะอ่านกันไม่ทันและจะมึน งง

เริ่มจากไดฯ วันจันทร์ที่ 12 พฤศจิกายนนี้เลยนะคะ

แต่ขอเตือนว่าไดฯจะยาวมากกกกก

วันจันทร์ที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550

กลับจากไปเที่ยวมา..ก็ต้องพบกับงาน

ที่ต้องสะสางกองโต..มีงานที่ต้องส่ง

งานแรกคือ ส่งงานงวดแรกของว.ดุสิตธานี

งานที่สอง คือ งานยื่นซอง มรภ.ราชนครินทร์

แต่วันนี้แก้มก็ทำอะไรไม่ได้มาก

เพราะมีประชุมกับ ศศินทร์

เที่ยงกลับมากินข้าวที่บริษัทก็ต้องออกไป

ที่ว.ดุสิตธานีเพื่อเจรจาขอลายเซ็น USER

แล้วก็กลับมาที่ออฟฟิศอีกรอบ

วันนี้ จี มารับแก้มที่บริษัทเช่นเคย

เจอกันปุ๊บ ก็จะโผเข้ากอดทันที

เอามะเหงกไปก่อนนะ จี

วันนี้ จี มีข้อความให้แก้มเช่นเคย

“ 12 พฤศจิกายน 2550

ไอ้ตัวใหญ่ เป็นไงบ้าง เหนื่อยไหม

ไม่ต้องตอบ เก็ทก็รู้ว่าแก้มเหนื่อย แล้วเป็นอย่างไรบ้าง

รับหน้า ที่ดุสิตสรุปแก้มใช้อะไรรับหรอ..?

แก้มของเก็ท เก่งอยู่แล้วหวังว่า ราบรื่นใช่ไหม

แก้ม..เย็นนี้เราหม่ำอะไรกันดี ไปหม่ำไก่ย่างวิเชียรหรือเปล่า

หรือว่าจะหม่ำแกงส้มดอกแคกัน

( จี วาดรูปดอกแคประกอบด้วย อิอิ)

แม่เก็ทก็ทำอร่อยนะ ไว้มาหม่ำฝีมือแม่เก็ทดูนะ

แก้มพรุ่งนี้ เอารถคันนี้ไปใช้นะ

จีไปทำเอกสารที่บริษัทฯ แก้มเดินทางไกลๆเอาคันนี้ไปนะ

แล้วก็เบิกค่าน้ำมันเอานะ พรุ่งนี้แก้มกลับไวๆนะ

เก็ทคิดถึง จะไม่ยอมเสียคุณไปให้ใครอีกแล้ว

ยอดรัก ”

บอกให้จีรีบมา แต่แก้มก็ต้องให้ จี รอนาน

แต่ จี ก็ไม่เคยบ่น เคยทำหน้าไม่พอใจเลย

เวลา จี รอแก้ม จี ก็จะหาอะไรทำในรถไป

อย่างวันนี้ รถขาวจอดไว้หลายวันสตาร์ทไม่ติด..

จี ก็มาดูมาแก้ไข .. ทำอะไรไปเรื่อยๆ

วันนี้น้องๆชวนไปกินส้มตำกันแถวหน้าบริษัท

แก้มบอก จี ชวน จี โดยที่เพิ่งบอก

เปลี่ยนแผนแบบนี้ จี ก็ไม่เคยไม่พอใจ

จี มากินด้วยไม่ขัดเขิน และบริการสาวๆ

อย่างเต็มใจ..ขอบคุณนะ จี ที่ทำตัวน่ารักขนาดนี้

กินเสร็จเรากินแป๊ปซี่หมดไป 11 ขวด เหอๆ

ค่าน้ำแพงกว่าค่าอาหารอีก

เสร็จจากกินก็ขับรถไปส่งสาวๆกัน

แก้มขับคันเขียว จี ขับคันขาว มาเจอกันที่บ้าน

ก่อน จี จะขับรถกลับบ้านไป..

จี บอกแก้มเสอม ว่า จี ต้องเห็นแก้มเข้าบ้าน

จี ถึงจะสบายใจ..ขอบคุณนะ จี

วันอังคารที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550

ขับรถไปดุสิต วันนี้แก้มยังไม่ต้องไปตจว.

แต่ จี ก็ให้เอารถมาใช้ คงกลัวว่าคันขาวจะมีปัญหา

แก้มขับรถไปดุสิตก็โทรคุยกับ จี ไปตลอดทาง

งอนกันบ้าง ง้อกันบ้าง แต่เราก็ไม่เคยโกรธกันข้ามวัน

มาถึงวิทยาลัย..เคลียร์งานได้ก็กลับมาบริษัท

ให้มลทำเอกสารส่งงานงวดที่ 1

แก้มทำงานยื่นซอง..มรภ.ราชนครินทร์

จี เสร็จงานเร็วจะมาที่บริษัทฯแต่ จี เกรงใจ

ก็เลยไปนอนเล่นที่บ้านและส่ง msg มาให้แก้ม

ว่า จี นอนเล่นอยู่ในรถ..คงเหนื่อยสินะ จี

แก้มวุ่นกับงานยื่นซองตลอดจนเย็น

ทำไปทำมา..ก็มืดลงทุกทีๆ

จีมาหา..จากที่รอก็ต้องมาช่วยแก้ม

จี ออนไลน์ เห็นแก้มไม่ไหวเบลอๆ

จีก็ส่งข้อความมาบอก ส่งรูป ส่งไฟล์

มาให้เป็นกำลังใจ..มาดูแลเอาใจใส่

ไปซื้อโน่นนี่ให้กิน จนแก้มไม่ไหว..จริงๆ

จี ก็ไปช่วยงานอุ๋ยแทนแก้ม..เอาเสื้อเอาหมอน

เอาผ้าห่มในรถมาให้แก้มนอน

แก้มมึนและคลื่นไส้ อาเจียนออกมา

จี ก็ดูแลแก้ม..แล้วก็ต้องไปช่วยงานอุ๋ย

แก้มบอกให้ จี กลับบ้านไป จี ก็ไม่ยอม

ทั้งๆที่พรุ่งนี้ จี มีซ้อมรับปริญญาต้องไปแต่เช้า

จน ตี 1 กว่า งานถึงจะเสร็จ ไปส่งอุ๋ย

แล้วจี ก็ขับรถพาแก้มมาส่งบ้าน

แก้มหลับมาตลอดทางเลย..

ขอบคุณนะ จี ถ้าไม่มี จี แก้มคงแย่แน่ๆ

วันพุธที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550

เช้าติดรถพ่อมาลงต่อรถไฟฟ้า

มาถึงบ.แต่เช้า จี โทรมาคุยด้วย

แต่ก็ติดซ้อม ก็เลยไม่ได้คุยกันนานๆ

จี บอกให้แก้มเปิดซองเอกสารดู

เปิดมาก็พบข้อความของ จี

“14 พฤศจิกายน 2550

สู้ๆนะไอ้ตัวใหญ่..ขับรถดีดีล่ะ

เป็นกำลังใจให้นะ จี ”

จี มาแอบใส่ไว้ตั้งแต่เมื่อคืน....

แก้มเตรียมของเสร็จก็ออกเดินทาง

ใจมันกังวล..เหมือนลืมของ

แต่ก็ไม่รู้จะทำยังไง ซองก็แพคแล้ว

แล้วเมื่อวานแก้มก็นอนหลับไม่ได้มาช่วย

เลยไม่รู้ว่าเอกสารในซองมันมีอะไรบ้าง

แก้มต้องเช็คและตรวจสอบแต่เมื่อคืนไม่ไหวจริงๆ

ไปถึงฉะเชิงเทราแล้ว..อุ๋ยโทรมา

คุยไปคุยมา ปรากฎว่าเราลืมหนังสือมอบอำนาจ

อุ๋ย นั่งรถแท๊กซี่ตามมา..แต่ไม่รู้จะทันไหม

แก้มไปถึงม. ก็รีบเปิดซองเช็คเอกสาร

แต่ว่าเวลามันกระชั้นมาก..จะถึงเวลาที่กำหนดแล้ว

แก้มเลยเก็บของเดินไปรับหน้าก่อน

แต่พอไปถึงเค้าก็บอกว่า ปิดยื่นซองแล้ว

ทั้งที่นาฬิกาแก้มมัน 10.30 น.พอดี

แก้มเข่าอ่อนเลย..โทรหาพี่กล้วย

แก้มทำงานมูลค่า 2 ล้าน 5 สูญหายไป

เพียงพริบตาเดียว..ทั้งๆที่เมื่อคืนทำกันจนดึกดื่น

ไม่สามารถแก้ไขอะไรได้..ได้แต่ทำหนังสือ

ขอให้กรรมการรับซองเพราะเรามาตรงเวลาพอดี

แต่ก็คงไม่เป็นผล เพราะเค้าบันทึกวีดีโอไว้

เฮ้อ..ทำไมมันรู้สึกแย่อย่างนี้นะ

หัวหน้าไม่ว่าสักคำ..ยิ่งทำให้รู้สึกผิดมากขึ้นไปอีก

ขับรถกลับบริษัทกะอุ๋ย แต่ก่อนกลับ

เราสองคนแวะไหว้หลวงพ่อโสธรก่อน

แล้วก็มาถึงบริษัทฯ รู้สึกผิดต่อทุกคนมากๆ

ที่เราพลาดกับเรื่องที่ไม่น่าพลาดเช่นนี้

จี บอกแก้มว่า ไม่เป็นไร ไม่ต้องคิดมาก

ไม่มีใครอยากให้มันเกิดขึ้น.. แก้มเข้าใจ

แต่ก็อดรู้สึกผิดไม่ได้..ทำไมนะ มันไม่น่าเลย

เย็นนี้ จี มารับแก้มที่บริษัทอีกเช่นเคย

แล้วก็ พาไปทานข้าวก่อนจะมาส่งบ้าน

ขอบคุณนะ จี ที่ยังอยู่ตรงนี้

วันพฤหัสบดีที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550

วันนี้ จี ซ้อมรับปริญญา แบบแต่งชุดเต็มยศ

จี โทรคุยกับแก้มได้ไม่นาน

แก้มก็มาทำงานปกติรอเวลาบ่ายๆ

ถึงจะออกไปหา จี ที่คลองหก

ไปถึงก็ไปเดินเลือกซื้อ ช่อตุ๊กตาให้ จี

แก้มมีของขวัญอยู่ในใจแล้วว่าจะให้อะไร จี

แต่ตอนนี้เอาช่อตุ๊กตาไปก่อนนะจ๊ะ

ไปถึงคณะฯ ก็โทรหาบอย

บอยบอกอยู่ใต้ตึกคณะ แก้มเดินไปก็เจอ

มีเพื่อนๆ จี รออยู่แล้วอีก 2 คน

แก้มก็นั่งเล่นสักพักก็ออกไปเดิน

ถ่ายรูปเล่น..ไปเรื่อยๆรอเวลา

มีซุ้มให้ถ่ายเยอะเหมือนกัน

พอได้เวลาแล้วก็ไปดักรอ จี

แต่แก้มเห็นแต่เบนซ์ เลยมองไปที่โต๊ะ

อ้าว จี เดินไปถึงโต๊ะตั้งแต่เมื่อไหร่หว่า แก้มไม่ยักกะเห็น

ก็เลยแอบตามต้นไม้ กะแอบ จี

จี เดินไปซื้อน้ำ แก้มก็เลยมาแอบต้นพุ่มไม้หลังโต๊ะ

มีบอยและเพื่อนๆ จี คอยดูทางให้

จี เดินมา ถามบอยว่า เจ้ไปไหน

แล้ว จี ก็หันมาเจอแก้มพอดี อิอิ

ขอกอดๆอยู่นั่นแหละ ไม่อายเพื่อนเลยนะ จี

แล้ว จี ก็เรียกใช้บอยให้มาถ่ายรูปให้

แต่แก้มไม่ยอม ขอถ่ายพี่น้องคู่นี้ก่อน

ดูสิคะ หน้าตาเหมือนกันไหม

ใครหล่อกว่ากัน ดูเอาเองน้า..เหอๆ

แล้ว จี ก็ให้บอยมาถ่ายรูปจีคู่กะแก้มบ้าง

ก่อนจะไปถ่ายรูปกะเพื่อนๆ วันนี้ จีดูดีมาก

ขอชมหน่อย..แก้มบอกจีว่า

โอ้โห โคตรจะหล่อเลย..เหอๆ

แล้วก็ไปตระเวณถ่ายรูปกัน..รอเพื่อน จี มา

กว่าเพื่อน จี จะมาก็มืดแล้วหละ

ไปหาข้าวกินกันได้ไปนั่งร้าน เฮือนอร่อย

จี ก็เทคแคร์ แก้มเหมือนเคย

นอกจาก จี ที่เป็นคนดูแลเอาใจใส่แล้ว

บอยก็เป็น แม่บ้านนี้เลี้ยงลูกดีจริงๆ

บริการไม่มีขาดตกบกพร่องเลย

แก้มนั่งพิง จี ซุกๆตลอดเลย

ง่วงนอน..จี เห็นแก้มตาปรือๆ

ก็ถามตลอดไหวไหม เหนื่อยหละสิ

เดี๋ยวไปส่งแก้มก่อน..แก้มเลยบอก จี

ให้ไปส่งแก้มขึ้นรถตู้

จี ก็พาแก้มออกมา บอกเพื่อนๆว่าจะกลับก่อน

แล้ว จี ก็พาแก้มออกมา..แทนที่จะไปส่ง

ขึ้นรถตู้ตามที่แก้มบอก จี กลีบมาส่งแก้มถึงบ้าน

ทั้งๆที่คลองหกกะลาดพร้าวไม่ใช่ใกล้ๆเลย

จี บอกว่า จีไม่มีทางปล่อยให้แก้มกลับคนเดียวหรอก

ยังไง จี ต้องเห็นแก้มก้าวเข้าประตูบ้าน

ขอบคุณนะ จี ทั้งๆที่เพื่อนๆและน้อง

รออยู่ที่ร้านแท้ๆแต่ จี ก็เลือกมาส่งแก้ม

แก้มก็เหมือนเดิมหลับมาตลอดทาง

ตื่นมาอีกที ถึงบ้านแล้ว..เชื่อเค้าเลย

คนไปซ้อมเดินทั้งวัน น่าจะเหนื่อยกว่า

แต่ กลับเป็นว่าแก้มหลับเอาๆ

ขอบคุณนะ จี ที่มาส่งแก้ม

จี กลับไปที่ร้าน ไปรับบอย

และส่งเพื่อนๆ กว่าจะเข้าบ้าน ตี 2 กว่า

น่าสงสาร จี มากๆเลย เหนื่อยใช่ไหม จี

ขอบคุณนะ จี ขอบคุณมากๆเลย

ที่ไม่เคยทิ้งแก้ม ขอบคุณจริงๆ

วันศุกร์ที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550

วันนี้ จี ไปทำงานตามปกติ

เราก็โทรคุยกันตลอดทางเหมือนทุกวัน

วันนี้ จี บอกว่า จะมารับแก้มที่บริษัท

แต่ช่วงเช้าแก้มต้องไปประชุมที่ DRU

เจอหน้าพี่โก๋ .. ใจไมค่อยดี

อยากขอโทษพี่เค้าที่ทำงานเสียหาย

แต่ก็พูดไม่ออก..พี่เค้าก็ไม่ว่า แถมยังปลอบเราอีก

เวรกรรมจริงๆ มีหัวหน้าดีๆตลอดเลย

แก้มโชคดีมากๆเลยทำงานที่ไหนมักเจอเพื่อนร่วมงานดีๆ

กลับมาจากไซท์ แก้มก็เคลียร์งาน

โทรหา จี วันนี้ จีท่าจะยุ่งๆ

บอกให้ จี รีบมาคิดถึง

จี บอกว่า จี รีบมาทีไร แก้มก็ยังไม่เก็บของทุกที

จี ก็ต้องรอแก้มอยู่ดี .. ขอโทษนะ

เย็นจีมาใกล้ถึงออฟฟิศ ก็โทรมา

จี บอกว่า หัวใจผมกระวนกระวาย

 เพราะมัวแต่วุ่นวายคิดถึงคุณ

เท่านั้นยังไม่พอยังมีฟอร์มแกล้ง ไอ

 แค่ก แคก ไอ เลิฟ ยู

ทำไปได้..อิอิ พอจีมาถึงก็ขึ้นมาหาแก้ม

แก้มนั่งอัพไดฯ จี ต้องมารอแก้มอีก

แต่ จี ก็ไม่ว่าอะไร..พออัพเสร็จ

ก็ชวน จี กลับ จี พาขึ้นทางด่วนมา

วันนี้แก้มมีนัดกะนู๋ดี เจ้าของไดฯ

 http://barriedee.diaryclub.com/

เพราะวันนี้แก้มนัดให้นู๋ดีช่วยเอาของ

มาให้ แก้มจะซื้อกีต้าร์จำลองให้ จี

ก็เลยชวน จี มาเดอะมอลล์

แวะร้านโดนัทกันก่อน

ได้ของมาคนละชิ้น..กะน้ำ 1 แก้ว

แก้มเล่นพิเรณ ขณะที่ จี ตั้งหน้าตั้งตา

เขียนข้อความลงบนใบแสดงค.เห็น ให้แก้ม

“ ชื่อ (name) : เก็ทฮะ

ที่ทำงาน : ไม่มีที่ทำงานมีแต่ที่ที่มีคนรักรออยู่

ที่อยู่ : อยู่ในใจผมเสมอ

โทรศัพท์ : แค่เพียงหลับตาก็เห็นหน้าคนรักแล้ว

วันที่ใช้บริการ : ทุกวันที่มีคุณ

สาขา : สี่ห้องหัวใจ

คำแนะนำของท่าน : อยากมีคุณทุกลมหายใจไปพร้อมกัน

ในแต่ละวัน อยากพบใบหน้าคุณยามเมื่อ

เปิดเปลือกตาแรกตื่น สิ่งแรกที่ได้เห็น คือ คนรัก

ส่งยิ้มมา แล้วผมดึงคุณเข้ามาสวมกอด

ขอขอบพระคุณสำหรับความรักที่มีคุณค่าสำหรับผม

แก้ม ”

ที่ว่าแก้มเล่นพิเรณ ก็คือ

แก้มเอาวาซาบิยัดข้าวปั้นป้อนให้ จี

จี สำลัก บอกจี้ดถึงท้ายทอย

แล้วก็คายข้าวปั้นออกมา..สงสาร จี มากเลย

แก้มไม่คิดว่า จี จะเป็นขนาดนี้

แก้มก็เลยเอาวาซาบิยัดข้าวปั้นกินเข้าไปบ้าง

แก้มสำลัก ไอและก็หายใจไม่ทัน

แทบขาดใจตาย น้ำตาไหลพรากเลย

จี มองแก้มหน้าตาดูเสียใจมาก

แก้มขอโทษนะ จี แก้มแค่อยากให้ตัวเองรู้

ว่าเวลาโดนบ้างมันเป็นยังไง

จี ไม่ได้รู้สึกคนเดียว แต่ จี โกรธที่แก้มทำตัวเอง

แล้วนู๋ดี ก็โทรมาบอกว่ามาถึงแล้ว

แก้มก็เลยออกมาเอาของ เจอนู๋ดี

น่ารักมากๆเลย เหมือนรูปในไดฯเลย

นู๋ดีมีกีตาร์มาให้เลือกเยอะเลย

ขอบคุณนู๋ดีนะคะ อุตส่าห์แบกมาให้ดู

ก็เลือกได้ 1 ตัว ทีแรกอยากได้สีน้ำเงิน

แต่ดูๆไป..ปรากฎว่า..สีกีต้าร์ดั้งเดิม

ดู คลาสสิคดี ก็เลยเอาตัวคลาสสิค

นู๋ดีอุตส่าห์ใจดี ลดราคาให้ ขอบคุณอีกครั้งค่ะ

งั้นโปรโมทเว็บนู๋ดี ดีกว่า ใครสนใจไปที่นี่ค่ะ

http://www.weloveshopping.com/shop/shop.php?shopid=29391

แก้มกะจะเซอร์ไพร์ส จี เลยไม่ได้

พา จี มาแนะนำให้นู๋ดีรู้จัก ขอโทษด้วยค่ะ

ลืมเอามือถือที่มีกล้องมา นู๋ดีเลยอาสา

เอามือถือนู๋ดีมาถ่ายรูปเราสองคน

แชะ แชะ เก็บไว้ให้แก้ม

แต่แก้มขี้เหร่ไปเลย ไปยืนใกล้นู๋ดี

แต่เห็นนู๋ดี ยิ้มได้ ดีกันกะพี่แบร์แล้วก็ดีใจด้วยค่ะ

บอกลานู๋ดี เข้ามาหา จี เห็น จีทำหน้าไม่ดี

นั่งเขียนข้อความให้แก้ม..

“ วาซาบิ (รูปประกอบ)

ห้ามทำอะไรแบบนี้อีก !.... รู้มั้ย

(รูปหน้าบึ้ง) ”

เลยต้องขอโทษ ง้อ จี อีกพักนึง

บอกให้ จี ยิ้มหวานๆให้หน่อย

จี ก็ยอมยิ้มโดยดี น่ารักจริงๆ

กลับออกมา ขึ้นรถได้ก็เลยโผเข้ากอด จี

บอกว่า ขอโทษ.. แล้วจีก็พากลับบ้าน

วันนี้เรามีวันเวลาดีๆและไม่ดีด้วยกัน

จี ถามถึง ของที่นู๋ดีเอามาให้ด้วย

แก้มบอกว่า ไว้วันจันทร์จะเล่าให้ฟัง

อิอิ ก็นี่เป็นของที่ระลึกสำหรับ จี ไงหละ

ขากลับบ้าน..เรางอนกันอีกแล้ว

ต่างฝ่ายต่างน้อยใจกัน..แต่ก็ไม่ได้ทะเลาะกัน

แยกย้ายกันไปนอน..ขอโทษนะ จี