ไล่อัพไดฯย้อนหลัง 2
ทำใจกับไดฯแก้มวันนี้หน่อยนะคะ
ยาวจริงๆ เพราะไม่ได้อัพนานมากๆ
แก้มจะไปนครพนมพรุ่งนี้
กลับมาจะไปตามอ่านไดฯให้ทันนะคะ
วันจันทร์ที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550
วันนี้เป็นวันรับปริญญาของ จี
หลังจาก จี ซ้อมรับปริญญาไปเมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมา
ถือว่าเป็นวันที่ จี ภูมิใจที่สุด
วันนี้ เป็นวันที่จีรอคอย..แก้มดีใจด้วยนะ จี

ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง
แก้มดีใจ ที่แก้มไม่ต้องทำให้ จี เสียใจในวันที่ จี ควรจะดีใจ
จีมารับแก้ม ที่บ้านแต่เช้าตามที่บอกเอาไว้
แก้มตื่นมาแต่งตัวไว้ ไม่อยากให้แม่ จี มานั่งรอนานๆ
พอมาถึงแก้มก็ทักจี ว่าลืมอะไรไหม
จี บอกไม่ลืม แก้มก็ถามว่าเสื้อครุยหละ
ทีนี้มีการเกี่ยงกัน สรุปว่าไม่มีใครหยิบมา
ก็เลยต้องขับรถไปเอาที่ปากเกร็ด
ไปถึงบ้าน จีก็ลงไปเอาเสื้อครุย
แม่ ให้บอยลงไปซื้อข้าวเหนียวไก่
ขึ้นรถมาได้แก้มก็ป้อนๆข้าวเหนียวไก่ให้ จี
เดี๋ยว จี เข้าหอประชุมจะหิวไม่ได้กินอะไร
มาถึงที่จอดรถเต็ม..แต่โชคดีที่เราได้ที่จอดรถ
จี รีบร้อนแล้ว เพราะได้เวลาแล้ว
ก็เลยไม่ได้ถ่ายรูปอะไรเท่าไหร่
บัณฑิตต้องขึ้นไปรวมตัวกันแล้ว
แก้มก็อยู่กับแม่จี บอยและญาติๆของ จี


แต่ก็ไม่ได้อึดอัดอะไร ทุกคนต้อนรับดี

แล้วแก้มก็เดินไปเดินมาอยู่ไม่สุก

มีงานที่ต้องทำด้วย..ดีที่ต่อ Wireless ได้
จี ลงมาอีกที มีโอกาสได้ถ่ายรูปอีกหน่อย

ก่อน จี จะไปตั้งแถว แล้วก็มีรุ่นน้องมาบูมให้
จี เป็นคนถือป้ายแถว
พอตั้งแถวเสร็จก็ต้องออกเดินแถว
ไปหอประชุม แก้มเดินตามไปจนสุดทาง
เวลาที่เหลือก็มานั่งคอยดูโทรทัศน์วงจรปิด
แล้วก็อ่านหนังสือไปด้วย
แต่แล้วก็มางานด่วนเข้ามาต้องไปทำ
เดินกลับมาอีกที ทุกคนหายไปหมดแล้ว
ตามหาจนเจอ แม่และป้าๆ บอกว่า
จี รับไปแล้ว อดดูเลยเฮ้อ
บอยก็เดินไปเดินมาก่อนจะมานั่งชาร์ตแบตกล้อง
อารมณ์ดี ยิ้มตลอด


พอได้เวลาที่จี จะออกมา
แก้มเดินไปดักรอ จี ก็เลยเก็บภาพบรรยากาศมา
ได้ทั้งวิวทั้งคน





แก้มภาวนาขอให้หา จี ให้เจอ
อย่าให้ จี เดินไปอีกทาง
สุดท้ายแก้มก็เจอ จี จนได้ ดีใจจริงๆ
แก้มบอก จี ว่า แก้มหา จี จนเจอ
ต่อไป จี ต้องหาแก้มให้เจอนะ
เราเดินกลับมาถ่ายรูปกับครอบครัว



จี หาเพื่อนไม่เจอ..จะถ่ายรูปด้วย
สุดท้ายก็เลยต้องกลับ เกรงใจป้าๆรอนานเลย
เราออกมาเจอรถติด จี พาเข้าซอยลัด
มาออกปากทางได้ เหลือเชื่อ
จี พามากินเอ็มเคที่โลตัส



จี นั่งเขียนข้อความให้แก้มอีกตามเคย

" 19 พฤศจิกายน 2550
ขอบคุณนะยอดรัก วันนี้เป็นวันที่เก็ท
ภูมิใจที่สุดอีกวันหนึ่งเลยครับ ที่ผ่านมา
ได้กำลังใจโดยที่แก้มไม่รู้ตัว เก็ทได้กำลังใจ
ที่เก็ทสร้างมา แก้มคือ แรงผลักดันให้เก็ท
จนเก็ทมีวันหนึ่งวันนี้ได้
เก็ทภูมิใจนะแก้ม ภูมิใจที่เก็ทเรียนจบ
ภูมิใจที่แก้มคอยเป็นกำลังใจให้เก็ท
และภูมิใจมากๆที่มีแก้มยืนตรงนี้ ข้างๆเก็ท
ยืนเคียงข้างเก็ท เป็นคนรักของเก็ท
ขอบคุณนะยอดรัก วันที่เก็ทมีวันนี้และ
เก็ทได้มีแก้ม ได้รักแก้ม
รักแก้มครับ เก็ท "
พอทานเสร็จ ก็ไปส่งป้าๆแถวหลักสี่
ดู จี เอาหมวกแก้มไปใส่เป็นเด็กแรพเลย

ก่อนจะไปส่งแม่และบอยที่บ้าน
แก้มนั่งรอในรถ จี ออกมาแก้มก็เลยให้ของขวัญ จี
กีต้าร์จำลองจากนู๋ดี นั่นเอง
จี ดูจะชอบใจอยู่เหมือนกัน
เอามาทำท่าบอกจะดีดเพลงให้แก้มฟัง
ก่อนจะเอาเข้าไปเก็บในบ้าน
แล้ว จี ก็มาส่งแก้มที่บ้าน
จี บอกว่า จี ภูมิใจที่เรียนจบ
และ จี ดีใจที่มีแก้มอยู่ข้างๆ จี
เราจะอยู่ด้วยกันตลอดไปจนหมดลมหายใจนะ จี
วันอังคารที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550
จี มารับแก้มที่บริษัท
เราไปกินอาหารอีสานกันแถวบ้าน
จี ก็หลงเหมือนเคย
ขับทุกวัน หลงทุกวัน ไม่รู้จะว่ายังไง
วันนี้ไม่มีรูปถ่าย เพราะแก้มอารมณ์เสีย
เถียงกะ จี เรื่อง คนในอดีต
จี ออกอาการทุกครั้งที่แก้มพูดถึง
แก้มจำเป็นต้องไปเอาการ์ดแต่งงานน้องชัย
แต่ จี ไม่พอใจ ที่แก้มต้องไปเจอ
แก้มรู้สึกไม่ดี ที่จีเป็นแบบนี้
แก้มจำเป็นแก้มถึงไป ไม่ใช่หาเรื่องไป
แต่ จี เกลียดชัย และคงไม่มีวันจะหาย
เอาเถอะ เราก็เลยเลิกพูดเรื่องนี้กัน
แก้มตกลงกับ จี จะถือสายตลอด
ตอนที่เจอกะชัย จีก็โอเค
วันนี้ จี มาส่งแก้มได้ถึงหน้าบ้าน
แก้มรู้สึกดีนะ อย่างที่เคยบอก จี
วันหนึ่งแก้มจะพา จี เข้าบ้าน
และวันนี้แก้มก็ทำได้แล้ว
วันพุธที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550
เช้านี้ต้องแบกของไปให้ชัย
และไปเอาการ์ดด้วย
ชัยก็เหมือนเคย ไม่เคยเสียสละ
แก้มต้องแบกของไปให้ถึงที่
และตามที่สัญญา แก้มไม่ได้วางโทรศัพท์ จี
เอาของให้ชัย พูดกันไม่นาน
ไม่เข้าไปข้างในแล้วก็เดินออกมา
แต่ จี ก็ไม่วาย รู้สึกไม่ดี
แก้มไม่ได้เข้าไป..ไม่ได้ใช้เวลานานเลย
จนออกมารอรถมอเตอร์ไซค์ก็ไม่มีรถ
พอได้รถ ก็เจอวิน กวนประสาท
แก้มเลยโมโหบอกว่าไม่ไปก็จอด
พอลงจากรถได้ วินก็กวนอีก
แก้มก็เลยสวนกลับไป โมโหชมัด
กำลังทะเลาะกะ จีอยู่ด้วย
อารมณ์เสียมาก รู้ตัวเลย สบถออกมาด้วย
แม่..งเอ้ย ทั้งๆที่แก้มไม่เคยเป็นแบบนี้
จนต้องขอวางสาย จี เพราะรู้สึกแย่มาก
น้ำตาปริ่มๆมันกดดัน อัดอั้นไงไม่รู้
รถในซอยมหาดไทก็ติดมาก
แก้มเดินมาได้กลางซอยก็นั่งมอไซค์ออกมาอีก
แล้วก็ด้วยค.โมโห อารมณ์ปี้ด
เลยขึ้นรถตู้ผิด เลยมาตั้งไกลอีก
เดินกลับมาโทรหาพี่ปา โชคดีที่พี่เค้ายังมาไม่ถึง
แถวนี้ บอกพี่ปาขอติดรถไปด้วย
แล้วแก้มก็เลยแวะซื้อเค้กช็อคโกแลต
เจ้าอร่อยดับเครียดซะเลย
ก่อนจะติดรถพี่ปามา..ถึงดุสิต
จี โทรมา ขอโทษแก้ม..ก็เคลียร์กันจบไป
เย็น จี มารับที่บริษัท เราไปโลตัส
ไปกินไก่เชสเตอร์กัน


จีก็บริการตามเคย..ขอบคุณนะ
แต่พอกลับบ้าน คุยโทรศัพท์กัน
เราก็เข้าใจกันผิดอีก ทำไมหมู่นี้
เราถึงไม่เข้าใจกันเลยนะ กว่าจะรู้เรื่อง
ก็เสียใจ เสียน้ำตากันไป
จี แก้มอยากบอก จี มีอะไรอย่าปิดบัง
บอกันตรงๆ ถ้าแก้มรู้จะเสียใจมาก
แก้มบอก จี หลายต่อหลายครั้งแล้ว
ได้โปรดอย่าให้มันเกิดขึ้นเลยนะ
วันพฤหัสบดีที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550
มาทำงานที่บริษัท วันนี้เพื่อนเจ้ามล เจ้ามด


มาสัมภาษณ์งาน เที่ยงเลยไปกินข้าวกัน
น้องมันเครียด บอกเจ้กล้วยสวมบทโหด
จี มารับแก้ม วันนี้เราไปถิ่นเดิม MCP
จีมารับกล่องดำไปขาย..แก้มเต็มใจมา
ไม่อายว่าใครจะรู้ว่า เราเป็นแฟนกัน
แก้มเต็มใจจะเปิดเผย..แต่ยุ้ยโทรมาพอดี
แก้มก็เลยนั่งในรถคุยโทรศัพท์
กว่าจะลงมา พี่น้องก็เลยพูดว่า
นึกว่าแก้มจะไม่ยอมลงมาซะแล้ว
แก้มบอกว่าแก้มติดสายคุยกับยุ้ย เรื่องเครียดๆ
ก็เลยให้พี่น้องคุยกะยุ้ยแทน
พอพี่น้องวางสายจากยุ้ยแล้ว
เราก็คุยกันสักพัก เรื่องทั่วๆไป

ส่วน จี ไปตีแบต....
คุยกับพี่น้องอยู่ พี่มรก็กลับมาจากร้านลูกค้า
สักพัก เราก็ลาทุกคนกลับ
จีพามากินสเต๊กลุงอ้วน แถวบริษัท
อร่อยมากๆเลย อาหารทุกอย่าง
แต่เราสั่งมาเยอะ กินจนจุกเลย

สเต๊กแก้มเป็นรูปหัวใจด้วย ดูกันดีๆค่ะ
แล้ว จี ก็บริการหั่นให้ตามเคย

อาหารที่อร่อยที่สุด ได้แก่เจ้านี่ค่ะ
ส้มตำปูม้า..จี ตลกมาชอบเรียก ปูทะเล
ยังมาเถียงอีกว่ามันอยู่ในทะเล
กวนประสาทจริงๆ
เสร็จแล้วเราก็เอากล่องดำไปส่งให้ลูกค้า
เค้าพาลูกมาด้วย จ้ำม่ำจริงๆ


ก่อน จี จะพาแก้มมาส่งบ้าน
แก้มหาตังค์ไม่เก่ง ดีแต่พา จี ไปเสียเงิน
ขอโทษนะ ที่ จี ต้องเหนื่อยอยู่คนเดียว
วันศุกร์ที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550
มีนัดกับเพื่อนๆ สวนดุสิต แก๊งเกาะช้าง
จีมารับแก้มที่บริษัท จีบอกแก้มว่า
จี พับใบตองทำกระทงเป็นแล้ว
ก่อนแก้มลงมาหา จี แก้มให้จีไปซื้อขนมให้กิน
พอลงมาเจอ จี จียื่นไอ้นี่ให้

จีเขียนข้อความให้แก้มแล้วพับให้
เปิดมาก็เจอข้อความ
" 22 พฤศจิกายน 2550
สวัสดี ไอ้ตัวใหญ่ เป็นอย่างไรบ้างจ๊ะ
วันนี้ เหนื่อยไหม คงเป็นคำถามสุตฮิต
และเป็นคำตอบสุดฮ๊อทว่าไม่เหนื่อย
เก็ทรู้นะว่าแก้มเหนื่อย ไม่เป็นไรนะสู้ๆต็มที่
พรุ่งนี้ก็หยุดแล้ว ดูในถุงซิว่าข้างในมีอะไรบ้าง
ไม่รู้ว่าใช่อันนี้หรือเปล่าที่แก้มหมายถึง
มีนมเปรี้ยวมาฝากแก้มด้วยนะ
เมื่อเช้าเก็ทหม่ำเค้กช็อคฯมาด้วยนะแก้ม
อร่อยมากๆเลย เย็นนี้เดี๋ยวกลับไปหม่ำใหม่
ยังเหลืออีกตั้ง 1 กล่องแหนะ
เอ?.... หรือว่าเหลือเศษหนึ่งส่วนสองกล่องหว่า!?!
ขอบคุณนะ เก็ทกลัวมันบูดน่ะ...จริงจริ๊ง....(ยิ้มแยกเขี้ยว)
พ่อไอ้ตัวเล็ก "
ที่อนุสาวรีย์ แก้มมาถึงก่อนเลย
คนอื่นๆ โทรมาบอกว่าจะมาสายกันทุกคน
เราเลยเดินไปซื้อลูกชิ้นกิน

ได้เจอเจ้า วีซ่า หมาแสนรู้ด้วย

มันฉลาดมากๆแต่ดูมันแก่และเหนื่อย

ก็เลยเอาลูกชิ้นให้มันกิน

ก่อนจะเดินกลับมารอเพื่อนๆในเซ็นจูรี่
ขึ้นไปนอนรอบนโรงหนัง

จีทาแป้งให้ ฮั้วมันมาถึง มันแซว
ว่าทำเป็นเด็กอนุบาลเลย เหอๆ
ก่อนจะพากันไปสั่งอาหารรอเพื่อนๆ

ที่พิซซาเรีย สรุปว่า เกวมาไม่ได้ ติดงาน
ฮั้วมันดีใจใหญ่ ไม่มีคนมากัด
ก่อนเพื่อนๆจะทยอยกันมา จนครบ

พิซซ่า ไก่ สปาเก๊ตตี้ เต็มโต๊ะเลย


ฮั้วมันก็ลงมือทันที หิว ไม่มียั้ง
มันกินส่วนของมันเสร็จ ยังเบียดเบียนของเพื่อนอีก
ถือว่าเป็นผู้ชายที่ทุเรศจริงๆ
และมันก็ยอมรับอย่างหน้าตาชื่นบาน

เพื่อนๆมากันครบ นัดแนะกันเรื่องไปเที่ยว
สรุปว่าไอ้ฮั้วสร้างปัญหาให้เพื่ออีกตามเคย
ที่ตกลงว่าจะไปเที่ยวกัน24-27 ม.ค.
ก็ต้องเปลี่ยนเป็นวันที่ 25 28 แทน
เพียงเพราะมันจะไปดู คอนเสิร์ตเจนนิเฟอร์คิ้มกะสาว
อยากฆ่ามันจริงๆเลย
แต่ก็ต้องยอมตามมัน ไอ้เพื่อนเฮงซวย
คุยกันไม่นานก็เกิดศึกทำอะไรไอ้ฮั้วมันไม่ได้
ก็เลยเอาเครื่องเทศใส่แก้วน้ำมัน
เพื่อนเรียก แป๊ปซี่สไปซี่ อิอิ
หลังจากอิ่มก็มีเรื่อง ลามกมาคุยกัน
เล่นเอาสำลักหน้าแดงเลย

เหอๆ เริ่มจาก ผีกระชากหัว จนไปถึง
คำถามเรื่อง ถอยหมอน ถอยหมู ถอยสารพัด
ไหงหัวข้อสนทนาก่อนจากลา
มันกลายเป็นแบบนี้ไปได้นะเนี่ย เหอๆ
ปกติแก้มไม่ใช่คนลามกนะคะ
อย่าเข้าใจผิด เหตุการณ์มันพาไปอะ
กินเสร็จก็แยกย้ายกันไป
จี มาส่งแก้มที่บ้าน และแก้มก็หลับมาตลอดทาง
ขอบคุณที่ จี อยู่ตรงนี้นะ
วันเสาร์ที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550
กระจ่างชัดเลย สันดานคน
วันนี้ แก้มต้องไปงานแต่งน้องสาว ชัย
ชัยบอกว่า จะไม่พาแฟนใหม่ไป
และจะนัดแก้มไปด้วยกัน
แก้มต้องมาทำงานที่บริษัทก่อน
มาถึงก็นั่งทำงาน สักพักก็โทรไปบอกชัย
ว่า คงไม่ได้ไปด้วยกันนะ
เพราะมาทำงานที่บริษัท ชัยไม่ได้สนใจอะไร
พูดออกมาว่า ถ้าไม่สะดวกไม่ต้องไปก็ได้นะ
แก้มก็เลย เอะใจ ถามว่าจะพาแฟนไปใช่ไหม
ชัยบอกว่า ใช่ แก้มอึ้งกิมกี่
ถามไปว่า แล้วไม่คิดจะโทรมาบอกกันเลยหรอ
เห็นบอกว่าจะไปด้วยกัน..ชัยบอกว่าไม่ได้คอนเฟิร์มไว้นี่
แก้มทราบซึ้งใจมากที่ชัยทำแบบนี้
แก้มไม่ได้กลัวที่จะเจอแฟนใหม่ของชัย
แต่แก้มถามแล้วว่าจะไปไหม
ถ้าเค้าไปแก้มไม่ไปก็ได้นะ
ชัยบอกเองว่าเค้าไม่ไป แล้วพอเค้าเปลี่ยนใจไป
ก็ไม่คิดจะโทรมาบอก แก้มรู้เพราะแก้มโทรไป
แล้วยังมาพูดทำนองจะไม่ให้เราไป
แล้วมันเรื่องอะไร แก้มเตรียมชุดมาแล้ว
แก้มเสียความรู้สึกมาก..ทำไมทำกันแบบนี้
แก้มยืนยันกับชัยว่าจะไป
แล้วก็โทรไปฟ้องแม่..แม่โกรธมาก
ไม่ให้แก้มไป..บอกว่าแก้มไปก็ต้องไปนั่งเก้อ
ไปในฐานะอะไร..แก้มบอกว่าแก้มจะไป
แก้มไม่ผิดอะไร พอเค้าจะไปทำไมแก้มต้องไม่ไปด้วย
บัตรเชิญแก้มก็ได้ เค้าต่างหากไม่ได้บัตรเชิญ
แม่เลยบอกว่าไปแต่ไม่ต้องไปกินอะไร
เอาซองไปให้ไปไหว้พ่อ แม่ ชัยแล้วก็กลับ
แก้มก็ตกลงกับแม่..รู้สึกแย่จริงๆ
ความเป็นเพื่อนที่เคยอยากรักษาไว้
มันคงไม่มีค่าอะไรเลยสำหรับคนๆนี้
จี บอกว่าอย่าไปเลย
แก้มยืนยันแก้มจะไป..ไม่ว่าจะรู้สึกแย่แค่ไหน
แต่แก้มจะไป..แล้วก็นั่งทำงานต่อ
จี มาถึงที่บ. แก้มออกมากินข้าว
ก็เลยย้อนกลับไปรับ จี
จี รออยู่ที่รถตากแดด..แก้มเห็นจี
ก็วิ่งไปกระโดดกอดเลย
ก่อนจะพามากินข้าว

จี ซื้ออุปกรณ์ทำกระทงมา

แก้มนั่งทำงานอยู่พอเสร็จงาน
แก้มก็ทำท่าจะทำ พอมลมันเดินมา

ก็ให้น้องมันทำต่อซะเลย อิอิ
บ่ายๆเจ้ามลตามมา แก้มเลยมีตัวแทน
ให้มลทำกระทงให้ จี ว่าแก้มขี้โกง

แก้มออกไปทำผม หมวยมีบัตรแต่งหน้า

ก็เลยตกลงว่าเย็นจะไปแวะเซ็นทรัลกันก่อน
ชวนหมวย มลไปลอยกระทงกันด้วย
กลับมาอีกที กระทงจะเสร็จแล้ว

อิอิ โกงแรงงานน้อง
แถมกระทงแก้มสวยกว่าของ จี ตั้งเยอะ
ดูกันเต็มๆไปเลยค่ะ อายไหม จี อิอิ

ของแก้มซ้ายมือค่ะ จี ขวามือ
ฮู้ซะบ้าง ไผเป็นไผ อิอิ
ได้เวลา ออกรถไปเซ็นทรัล แต่งหน้าฟรี
เสร็จจากการแปลงโฉม
 
หมวยคะเจ้าของบัตรฟรี ก็แต่งหน้า
ไปลอยกระทง อิอิ

ออกมาแวะซื้อ เพรทเซล 2 ชิ้น
จี สั่งกระเทียม ของแก้มเป็นอัลมอนด์
น้องๆไม่เอา เสร็จก็ไปงานแต่งทันที
แก้มขึ้นไปถึงยื่นซองไปทักอ้อย(เจ้าสาว)
และบอกว่าจะกลับเลยเพราะชัยพาแฟนมา
เดินไปหาพ่อ แม่ ชัย ไปไหว้ ชัยยืนอยู่
แก้มเดินไปไหว้พ่อ และถามถึงแม่
ก็ไปไหว้แม่ และก็ลากลับ
แม่เดินมาจูงมือไปนั่งด้วย
บอกว่ากินข้าวก่อน ไม่เป็นไรเพื่อนกัน
แก้มบอกไม่เป็นไรค่ะ มีน้องๆมารออยู่
แล้วก็สวัสดีพ่อ กะแม่เค้า แล้วก็เดินออกมา
ทีแรกไม่เห็นแฟนเค้า คงไปเข้าห้องน้ำ
ตอนเดินออกมาเพิ่งจะเห็นนั่งอยู่แต่แก้มไม่ได้มอง
เห็นแว้บๆขาวๆอวบๆ ชัยบอกจะเดินไปส่ง
ไม่เป็นไร แก้มบอกว่าไม่ต้องแล้วก็เดินกลับออกมา
ลาอ้อยและลงลิฟท์มาไม่เจอใคร
โทรไป จี บอกว่าอยู่ข้างล่าง หาอะไรรองท้องก่อน
ลงมาก็เห็นนั่งกินซาลาเปากันอยู่
แก้มถามหาเพรทเซลแก้ม เหอๆ จีกินเกลี้ยงเลย
กวนนักสั่งกระเทียมแต่กินอัลมอนด์เข้าไปด้วย
มันน่านัก แต่จีเอาซาลาเปาให้กินแทน
เสร็จก็ไปสวนรถไฟทันที

รถไม่ติดเลย คนไม่เยอะด้วย

ปีนี้เป็นปีแรกเลยที่แก้มได้มาลอยกระทง
เพราะตั้งแต่เรียนจบมัธยมมา ไม่มีกิจกรรม
กับที่เรียนก็ไม่เคยไปลอยที่ไหนเลย
ปีนี้ดีใจจังได้มาลอยกับคนรักที่น่ารักคนนี้




เลยเอารูปมาฝากให้อิจฉากันเล่นๆ
บรรยากาศดีมากๆเลยค่ะเย็นสบาย
จี พูดอะไรซึ้งๆอีกแล้ว
จี บอกแก้มว่า วันนี้แก้มยิ้มได้สดใสที่สุด
จี รอรอยยิ้มที่ออกมาจากใจแก้มมาตลอด
วันนี้ จี ได้เห็นแล้ว..
จี แก้มเพิ่งค้นพบว่า แก้มหลุดพ้นแล้ว
กับผู้ชายคนนั้น..เค้าไม่ได้น่าเป็นห่วงอะไรเลย
แล้วแก้มก็ดีใจที่สุด ที่วันนี้แก้มมีจี อยู่เคียงข้าง
ขอบคุณที่เกิดมาบนโลกใบนี้เพื่อแก้มนะ
ถ่ายรูปกันจนพอใจ แก้มชวนน้องๆไปกินเหล้าปั่นกัน
เหอๆ แก้มเปรี้ยว..ไม่ได้อกหัก ช้ำรัก
แต่อยากกินมานานแล้วไม่เคยกิน
อยากลองดู ปกติแก้มไม่แตะแอลกอฮอล์เลย
แต่วันนี้ขอสักหน่อย อิอิ
ก็ตกลงไปหอการค้ากันได้ไปนั่ง
ร้านเวียงจันทร์ เจ้ามลแนะนำ

และสั่งให้เสร็จสรรพ กามิกาเซ่

และอาหารอื่นๆอีก

อยากบอกว่า อาหารเค้าอร่อยดี
เหล้าปั่นไม่แรง แก้มกินไป 2 แก้วมึนๆ
แต่พอกินต่อๆไปเริ่มปรับตัวได้
แต่ จี ดิ ไม่รู้กินไปกี่แก้ม รินหาย ริน หาย

ตามต่อด้วย รสแอปเปิ้ลเขียว

นี่หน้าคนริน..เจ้ามล
อร่อยแฮะ..สงสัยจะติดใจแล้วนะเนี่ยเรา
จี ขอเพลง ทุกสิ่งให้แก้ม
แถมด้วยผู้ชายห่วยๆ อิอิ ถูกใจจริงๆเลย
หม่ำเสร็จ ไปส่งมล แล้วก็ให้ จี มาส่งแก้มที่บ้าน
หมวยกะ จี แวะมาเข้าห้องน้ำ
แล้ว จี ก็ไปส่งหมวยที่คลอง 3
เหนื่อยเลยสิ จี ขอบคุณนะ จี ที่อยู่ข้างกัน
วันอาทิตย์ที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550
วันนี้..แม่จะไปหาพระตามปกติ
แต่ว่า วันนี้ต้องไปรับป้าวา
ส่วน จี ไปเดินตลาดกรมชลฯ เหมือนเคย
ไปรับป้าวา ไปวัด ประเคนอาหารเพล
แล้วก็ไปคุยกะหลวงพี่
หลวงพี่บอกอยากไปวัด ญาณเวสกวัน
ก็เลยอพยพกันไปกินข้าวก่อน
โทรตามจีให้มาหาแก้ม ไปด้วยกัน
จี บอกจะไปซื้อกีต้าร์ แก้มบอกค่อยไปซื้อทีหลัง
จี บอกว่ากลัวไม่เหมาะ ที่จีมาพาแก้มไป
แก้มบอกจี ไม่เป็นไรแก้มรู้จักครอบครัวแก้มดี
จี ก็เลยตกลงจะมารับแก้ม
แต่จีก็หาทางมาไม่ถูกอีกแล้ว ก็ดุกันไป
แต่เดี๋ยวนี้ จี ไม่มีสลด กวนประสาทได้ดีขึ้นด้วย
จีมาถึงก็ออกเดินทางไปวัดกันเลย
วัดร่มรื่น สงบดี พลวงพี่นับถือ
เจ้าอาวาสที่วัดนี้ ขึ้นไปไหว้พระที่โบถน์

แล้วก็มาที่หอสมุดธรรม ชั้น 3 มีห้องโสต
หลวงพี่ไปนั่งดูประวิติ แก้มก็เดินไปเดินมา

อ่านหนังสือธรรมด้วย แล้วก็ลงมานั่งรอข้างล่าง
สักพักทุกคนก็ลงมา พ่อไปส่งพระที่วัด
แก้มไปกับ จี ไปซื้อกีต้าร์กัน
โทรหาป้าแขก รายงานเรื่องชีวิตตอนนี้
หมดห่วงนะป้า แก้มหลุดพ้นแล้ว
ไปซื้อกีต้าร์หลังกระทรวงมายังไงไม่รู้มัวแต่คุย
ได้กีต้าร์ + ซอง ราคา 1,750 บาท
ทีแรกต่อได้ 1,600 บาทแต่พอจะเอาซองเค้าเลยคิด
ราคาตามนี้เลย ทีแท้เป็นซองพลาสติก ไม่ดีเลย
เสร็จเราก็ไปหาซื้อเสื้อหนาวให้พระกัน
เสาชิงช้าอยู่ไม่ไกล ได้เสื้อมา 2 ตัว 500 บาท
แวะซื้อช๊อคโกแลต ซันเดย์ของแม็ค
ที่อนุสาวรีย์ประชาธิปไตย
แต่พนักงานที่นี่ใจร้าย ขอช็อคโกแลตเยอะหน่อย
เค้าไม่ให้ บอกต้องซื้อเพิ่ม
แก้มซื้อมากี่สาขาเค้าก็ให้กันหมดแหละ
แล้วก็ให้ จี พาไปซื้อ ขนมโตเกียวเจ้าอร่อย
แต่มันหมด อดเลย
ให้ จี พาไปโฮมเบอเกอรี่ ก็ร้านปิดอีก เซ็งเลย
เพราะเลยเวลาไปนิดเดียวเอง
ก็เลยกลับบ้าน..ว่าจะไปตีแบต
ท้ายที่สุดก็อด เพราะมาถึงบ้านก็มืดแล้ว
แวะกินอาหารอีสานใกล้บ้าน
แล้ว จี ก็มาส่งบ้าน ชวน จี มาดีดกีต้าร์เล่น
แต่นั่งไม่นาน จี ก็กลับ เพราะเสียงรบกวนแม่
แก้มเห็นแม่ง่วงแล้ว แก้มเองก็ง่วงเหมือนกัน
ก็เลยให้ จี กลับบ้าน จี กำลังวาดรูปคอร์ต
สอนแก้มเล่นกีต้าร์ เหอๆ แก้มคงเล่นไม่เป็นหรอก
จี ว่า แก้มชอบดูถูกตัวเอง แก้มรู้จักตัวเองตะหาก
วันนี้ จี ไม่รู้ พอพ่อรู้ว่า จี กลับมาด้วย
พ่อก็รีบขึ้นข้างบนทันที
จี จ๋า อดทนหน่อยนะ พ่อยังไม่ยอมรับ จี
แต่พ่อก็รับไหว้ จี ที่พ่อไม่ชอบ จี
เพราะหัวโบราณ มองว่า จี แย่งแฟนคนอื่น
และ จี ก็อายุน้อยกว่าแก้ม ขอโทษนะ จี
แก้มเชื่อว่า ความดีของ จี จะชนะใจพ่อสักวัน
วันจันทร์ที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550
วันนี้ อยู่มืด ทำงานยื่นซองนครพนม
จี มารอตามเคย แต่ก่อนจะมารอ
ไปหลงมาแล้ว ไปถึงบางนา
ไม่เข้าใจเลย ขับรถยังไงหว่า
มาทุกวันก็หลงมันได้ทุกวันจริงๆ
วันนี้ จี พาไปกินข้าวต้มราชา
สั่งฟักแม้วผัดน้ำมันหอย กะปลา ริวกิว
จี เรียกผิดเรียกถูก ไม่รู้จักจำสอนไปตั้งหลายที
แก้มรู้ จี ตั้งใจกวนประสาทแก้ม
ตอนนี้ จี มีการตั้งเสียงเรียกเข้า
เวลาแก้มโทรมาเป็นภาษาต่างด้าวที่ จี แต่งขึ้นเอง
แก้มโทรไปทีไร จี หัวเราะทุกทีเลย
เซ็งจริงๆ คนบ้าไรไม่รู้
แต่ตอนนี้ จี เปลี่ยนแล้วหละ
เปลี่ยนเป็นเพลง เพียงสองเรา
แก้มกำลังชอบเพลงขอนไม้กับเรือกะเพลงนี้อยู่
ความหมายดีมากๆเลย
จี มาส่งแก้ม แล้วแก้มก็หลับเป็นตาย
ไม่รู้ไปอดหลับมาจากไหน
นอนเร็ว ตื่นก็ปกติ นอนวันละ 10 ชั่วดมงได้มั้ง
เป็นอะไรไม่รู้หมู่นี้ กินเก่ง นอนเก่ง
หวังว่าคงไม่มีอะไรน่ากลัวนะ
วันอังคารที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550
มาทำงานซื้อแต่ของกิน..เพียบ
ไม่รู้ไปอดอยากมาจากไหน
ทำไมกินเท่าไหร่ก็ไม่อิ่มนะ หิวตลอดเลย
กลางวันออกไปกินข้าว เห็นอะไรก็ซื้อน่ากินไปหมด
บ่ายๆหลวงพี่โทรมาให้ดูเว็บเกี่ยวกับทองคำ
แต่แก้มยุ่งๆเลยไม่ได้ข้อมูลมาให้เท่าไหร่
ไว้แก้มจะศึกษาดูนะคะ แก้มรู้หลวงพี่ห่วง
ตอนนี้หลวงพี่ไม่ได้ทำงาน พ่อก็จะเกษียณ
เงินเดือนแก้มก็น้อยไม่พอเลี้ยงคนในครอบครัวหรอก
แล้วแก้มจะสนใจเรื่องนี้ให้มากขึ้นนะคะ
จีมารับแก้มเร็ว..แก้มจะไปซื้อของ
จี ซื้อสาหร่ายของโปรดมาฝากแก้มด้วย
วันนี้งานก็เคลียร์ไปบ้างแล้ว
ตอน จี มาแก้มยังไม่เลิกงานเลยให้ จี รอก่อน
พี่แก เอากี้ต้าร์มาดีด ทำท่า ศิลปิน น่าหมั่นไส้
รถคันขาวจอดไว้ 2 วัน สตาร์ทไม่ติดอีกแล้ว
แต่ จี ไม่ยอมชาร์ตไฟให้บอกว่าชาร์ตก็ไม่ได้ใช้
วันนี้แก้มขับ พา จี มาโลตัส
เราไปซื้อของในซุปเปอร์
จี อยากซื้ออะไรก็ไม่ยอมซื้อ บอกว่าแพง
แต่แก้มดิ หยิบดะ ซื้อแต่ขนมไร้สาระ
ซื้อของให้หลวงพี่ด้วย
จ่ายเงินเสร็จก็ไปหาข้าวกินที่ร้าน แกงส้มตรัง
ตำลึงหมูกรอบผัดไข่ กะ ยำมะเขือยาว อร่อยมากๆ
กลับมาบ้านเร็ว..วันนี้ แต่แก้มก็ทำนิสัยไม่ดีมากๆ
ทำไมมันต้องเป็นแบบนี้นะ ไม่ดีเลย
แก้มบอก จี ว่า เราแก้ไขไม่ได้
แต่อย่าให้มันเกิดขึ้นอีกแล้วกัน
แก้มอยากให้ จี เข้าใจแก้ม..อดทนหน่อยนะ
วันพุธที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550
วันเกิดหลวงพี่..แต่แก้มไม่ได้เจอ
ตื่นมาแต่เช้า ออกไปใส่บาตรกับพ่อและแม่
แล้วพ่อ แม่ ก็มาส่งแก้มที่ปากทางโชคชัย 4
แม่นึกว่าแก้มลืมเอกสารไว้ วิ่งมาให้
เหนื่อยเก้อเลย แหะๆ แม่บ่นอุบเลย
มาดุสิต วันนี้หลวงพี่จะมาบ้าน
เพราะไม่มีเรียน..แก้มอดเจอเลย
แต่ฝากแม่ถวายเสื้อหนาวแล้ว
ขอให้หลวงพี่สุขภาพดี ได้ปฎิบัติธรรม
ได้ตามที่ตั้งใจนะคะ แก้มขออนุโมทนาด้วย สาธุ
ในที่สุดก็อัพมาจนทันวันที่ปัจจุบัน
แต่วันนี้ยังไม่หมดวัน
เดี๋ยวแก้มค่อยมาอัพของวันพุธต่อแล้วกันเนอะ
เดี๋ยวอ่านกันเสร็จแก้มจะมาตัดไดฯตามวัน
ไปไว้ให้ตรงวันที่นะคะ ตอนนี้ขอรวมไว้หน้าเดียวกัน
เดี๋ยวจะอ่านกันไม่ทัน อากาศหนาวแล้ว
รักษาสุขภาพกันด้วยนะคะ
|